محمد مظفرى / سعيد جمشيدى

17

اسيران و جانبازان كربلا

مقدمه قالت زينب ( س ) : « أمن العدل يابن الطلقاء تخديرك حرائرك و امائك و سوقك بنات رسول الله سبايا . » ( 1 ) حضرت زينب ( س ) خطاب به يزيد فرمود : « اى پسر آزاد شده ! آيا اين از عدل است كه زنان و كنيزان تو پرده نشين باشند و دختران رسول خدا را چونان اسيران جدر كوچه و بازار بگردانى ؟ » اسير در لغت به معناى گرفتار شده و جمع آن اسرى ، اسرا و اسارى مى باشد . ( 2 ) به كسى اسير گفته مىشود كه در حال جنگ و يا پس از آن گرفتار شده باشد . اسيران حادثه‌ى كربلا ، تعدادى از دودمان پيامبر ( ص ) و برخى هم از غير خاندان آن حضرت بودند . در منابع تاريخى از آنان به « سبايا » و « اسارى » ياد شده است ( 3 ) . غالبا لفظ اسير در مورد مردان ، و سبى و سبايا در مورد زنان استعمال مىشود ( 4 ) . امام حسين ( ع ) با تدبير و حسابگرى دقيق ، زنان و فرزندان را با خود از مدينه به كربلا برد تا با گزارش هاى خود از روز عاشورا ، جلوى تحريف تاريخ را گرفته ، پيام رسال خون شهيدان باشند . از اين رو وقتى ابن عباس به آن حضرت گفت : چرا زنان و كودكان را به عراق مى برى . فرمود :

--> ( 1 ) مقتل الحسين ( ع ) ، خوارزمى ، ج 2 ، ص 72 . ( 2 ) لسان العرب ، ج 4 ، ص 19 . ( 3 ) بحار الانوار ، ج 44 ، ص 464 و ج 45 ، ص 59 ، 108 و 124 . ( 4 ) لسان العرب والمنجد ، واژه سبى .